Mahaderang Fashionista Ep. 13: Rockin' Rockwell

Yuh, it's official. I'm moving to Rockwell starting August 4, Monday. Haaay... Ang layo. Haggard ang commute. Actually, di ko talaga problem ang new crowd. Madali naman akong makibagay. Medjo nasanay na sa Shang na maging maka-masa. Hahaha! Cheka. Ang pinaka concern ko ay ang pagpunta at pag uwi from there. Haggard ang 2 rides. Nasanay ako na pagbaba ko, Shang na. Ngayon, may jeep ride pa. Potah. Dagdag pasahe na naman. Rar.

Sabi nila OK daw training sa Rockwell. Malamang. Main at first Zara sa Pinas. Marami daw ako matututunan. Well, mukhang challenging nga talaga considering the fact na ayoko na sana talaga sa Zara. Target nila, manager na ako by Sept 30 bago mag open ang Zara sa Greenbelt 5 sa October. Patayan ang 2 months na ito. Leche. Mentor ko ay ang Retail Manager ng Rockwell. Bongga di ba?

Hahay. Sana man lang ay tumaas na rin ang sahod ko at literal na wala na akong kinakain. Swear. No wonder ang payat ko. Yehey! Balingkinitan na ulit ako. Ganun talaga pag naghihirap ka na! Hahaha! Oh well papel kahel, di naman halata. Fabulosa pa rin ako.

Sabi nila katakot daw mag commute lalo pag gabi sa Estrella at Guadalupe. Naisip ko lang, kelangan low profile na. In short, mukha akong dukha pag lumalabas pag gabi. Mahirap na baka ma juldafi jajanjalani (joldap) akek. Di na ata kakayanin ng powers ko un. Kaya naisip ko, di super fabulous ang mga outfit lalo na pag closing shift.

Hahay. Ang layo ko na talaga sa QC. Wala pa naman akong plano lumipat ng bahay. Saka ko na iisipin un kung may sariling branch na ako. Kung di na talaga kaya, time to leave UP na. Huhuhu...

Hahay. Ayun. Rockwell Diva na ako... soon.

XOXO

Mahaderang Fashionista

Mahaderang Fashionista Ep. 12:Beauty in a Breakdown

Until now, I still can't get over the fact that I lost my phone. Swear. That phone meant so much to me. It was my companion during my boring days wherein I would go camwhoring all the way. It captured the treasured moments when no digicam was around. It traveled with me, sharing my love for discovering new places and experiences. It made me feel that all my loved ones were near even though we were miles apart.

But more than that, I could barely function at work. I can't go on like this, feeling all open and thinking that I might lose another article in my bag, or worse, my bag. Security is a big thing for me. I never expected that I'd lose my phone inside my very office. I thought it was the safest placed. Apparently, I was wrong. Every time I go out, I always feel that something is about to happen to my things. Talk about paranoia. Well, as they say, only paranoids survive.

I've already considered resigning. Most of you may think that it is a shallow reason to leave my work. How can I perform my best if at the back of my mind I keep on thinking about the safety of my belongings? How can I trust anybody when I know everybody is a suspect?

I try to think of it as my fault. That I misplaced it somewhere and nobody took it. Deep down inside, I know for a fact that I left it inside my bag. I don't have any suspects. As I said, everyone is a suspect.

Today, I was just so overwhelmed with work and the loss that I broke down. Tears were welling around my eyes while I was talking to my managers. If you know me well, I don't easily cry. Well, except while watching those cheesy bobo movies. But seriously, I don't. I refuse to do so. Too tough to cry huh...

Right then and there, I wanted to quit. I just want to move on, leave this behind and start anew. Sounds too dramatic, right?

Every time I wake up, the issue always bombards me. I dwell too much in the problem yet I could not even come up with a solution. Is there a problem? Ewan.

Honestly, more than the loss, my real issue here is the security and trustworthiness of my staff and colleagues. I don't know how long it will take for me to get over this.

Good thing, when I almost cried, I made it look like I was a soap opera actress. Haha! I'm crazy enough to think about my appearance when I was on the brink to tears. Haha! Well, I'm just trying to find humor in the sad situation.

*sigh*

XOXO

Mahaderang Fashionista

Mahaderang Fashionista Ep.11: Lost Phone (Rar!)

Yes mga friends, ang aking 6300 ay nawala/ninakaw kahapon, July 18, 2008. Alam ninyo kung saan? Sa loob ng bag ko na nasa loob ng Managers' Office. O di ba, winner ang Zara? Napag isip isip ko tuloy na mag resign. At least ngayon may rason na ako para umalis. Mantakin mo un, 2 months pa lang ako nawalan na ako ng cellphone. Eh paano na lang kung 2 years pa, ano ang susunod? Bag? Necklace? Ay ewan.

Buti sana kung kalakihan ang sweldo ko at kaya kong bilhin ang phone na un sa iisang cut-off. Feeling ko nga parang minimum wage lang nakukuha ko. Punyetang bwakanang shiiiyet yan! Potah, binili ko ung phone na un ng unang labas. As in like di pa siya umiinit sa display ng nokia, binili ko na. Rar! Nakakaasar talaga!

Wishful thinking ako na pagpasok ko ngayon ay andun siya sa office ko at naghihintay para batiin ako ng isang maligayang araw like he always does. Ung tipong kakantahin niya ulit ang Touch My Body ni Mariah as pampagising or gugulantangin ako ng 4 Minutes To Save the World ni Madonna at Justin Timberlake as my ringing tone.

Ung mga pictures ko dun! Ung ad for D&G, Fossil atbp. Ung mga photo shoot eclavu! Huhuhu. May copy naman ako pero haller iba pa rin ung marami kang back-up. Sa isang taon na nasa aking ung phone ang dami na naming narating. Kasama ko kaya un sa Singapore at Indonesia, Bora, at kung saan pa. Wala na akong cam phone. Chaka phone na lang. Rar. Kabawasan sa pagmumukhang mayaman. Cheka.

Nakakainis talaga! Ung postpaid pa talaga ang nawala! Lahat ng contacts ko dun! huhuhu. Wala akong back-up. Well as if naman makakabili ko ng high-tech na phone anytime soon. Bwiset. Sayang. Hahay. Pero wala na akong magagawa.

Kung sino man ang kumuha ay sana may matinding pangangailangan. Sana nakatulong ng onti sa kahirapan mo. Pota ka, ako pa ninakawan mo e pareho lang tayong dukha. Un nga lang, in style ako, malamang ikaw hindi. Mahirap! Pulubi! Wala kang kakainin mamayang gabi! Anyway, sana kung pinakain mo man un sa pamilya mo, sana maisip mo na sa bawat subo nila ng masarap na pagkain ay maiisip mo ang mga messages at pictures na naka store dun. Sound mababaw pero swear, bwisit lang.

Anyway, I still have the same number. Papaayos ko sa Globe later. For now, I'm using my prepaid 0917-4090159. But I always use my postpaid 0917-5081684. Text ninyo ako at magpakilala kayo. Di ako nagccheck ng multiply so walang sense para iiwan ninyo dito.

Un lang. Buraot to the nth fatal level.

XOXO

Mahaderang Fashionista

Mahaderang Fashionista Ep.10: Nginiiig...

Nung Wed July 16, binista ako ni Ajjie at Yucel. Dahil masakit pa rin ng bongga ang bunot +n tumutubong molar ko, binigyan ako ni Doc Yucel ng Gamot - Arcoxia. Matindi daw un. So ok kasi wala na ang sakit daw. So chika chika kami then pumasok na ako. Ininom ko na ang gamot.

Edi umuwi ako agad kasi medjo pagod ako. So ayun, the usal akyat sa aking kaharian sa tuktok ng Hardin ng Rosas. Totoo, yan ang name ng building namin. O di ba, very bading. Pagdatin ko sa tuktok, hala. Ibang bahay dinatnan ko. Swear, iba talaga. Nakabukas ang ilaw, walang curtina at may water dispenser. Nung tiningnan ko ang sign sa door, tamang address ang nakalagay. Meaning bahay ko nag un. Hala, kinabahan ako. Haller, nung nasa baba ako, patay ang ilaw ng bahay at walang tao at may curtina ang mga bintana. Dali dali akong bumaba para i-double check kung tama ung hagdan na inakyatan ko. Tama.

Syempre akyat ako ulit at pagdqating ko, bahay ko na. Nakapatay ang ilaw, may curtina at walang tao. Syet, ang weird talaga. Tinanong ko na kay Doc Yucel kung may haluucinationg chever ba ung gamot, wala daw. Di naman ako lasing nun kasi di ako pwede uminom ng alcohol. Syet. Ano un?

Sa tingin mo, epekto ng gamot o sadyang maligno lang?

Yikes.

XOXO

Mahaderang Fashionista (scared lola mo)

Mahaderang Fashionista Ep.9: Break The Ice

Last July 11, nagising ako dahil bongga ang sakit ng ngipin ko. So nag absent ako para pumunta sa dentist ko. To cut the story short, binunutan ako ng 2 molar. Yes, 2. Kaloka di ba? Wala png isang oras, tapos na. May tumutubo kasi akong 3rd molar, para mas madaling lumabas, kinauterize niya ang gums ko. Yes, sinunog na parang ung sa warts. Amoy laman na gini grill. Kadiri.

So di ako pumasok ng 2 araw kasi kelangan ko mag rest. Kaya may I spend time with pep and friends ang drama ako. Di nga lang ako makakain kasi puro ice cream lang at liquids. Kere lang, pampapayat to. Nung bumalik ko sa work, keri lang. Kaya ko naman mag work kasi di ako pinagbubuhat. Ang ganda nung music sa store that day. Biglang tumugtog ang 'Break The Ice' ni Marreng Britney Spears. at dahil love ko siya, may I indak ako to the music. Ung usual head action ala britney/madonna/ beyonce affaxis. Break the ice talaga kasi naalog ung bagong bunot ko. Day, kaloka talaga. Syet ka Britney(nangsisi pa daw! ) hahahaha!

Dahil wala ako masyadong ginagawa, pinapansin ko na naman ang mga customers.

Customer 1: Ksama niya ang mga anak niya. Ok naman pero ang nakatawag ng pansin ko ay ung bbae niyang anak. Mga around 10n years old ata. Naka tube dress. Akala mo cute noh? But No! Mukha siyang dugong/babay butanding. Swear, nakaka awa ang damit. Parang puputok na any monument. Di ko napigilan ang tawa ko kaya nagkunwari akong nag aayos ng mga tinda para di ko lang siya mapansin. Di man lang tiningnan ng nanay. Tsk tsk tsk..

Customer 2: Naghahanap siya ng knitwear. Nung lumapit siya saken(nagtutupi ako nun), may hawak siyang ORANGE na sweater.

Customer: May large pa kayo nitong RED?
Ako: Huh? RED? Wait lang po.

syempre, nag doubt daw ako kung sadyang color blind ako or siya. Sa paningin ko kasi ORaNGE talaga. Nung tiningnan ko ang code, ORANGE nga. Kaya I therefore conclude na si customer ang colorblind at hindi ako. hehehe. Ngayon naka meet na ako ng babaeng colorblind. hehehe.

Customer 3: DOM. Nasa kids section kami nun kasi nagpa assist siya for his daughter. Biglang may isang grupo ng mga transgenders na nakita niya. Ung mga transgenders, friend din ng officemate ko na transgender din. Hala, may I comment si DOM na mga X-men daw sila. Wag ka, sinundan sundan niya ung kasamahan ko. Kadiri. Di mo alam kung nanggagago lang or sadyang manyak to the maxl. OK sana kung gwapo mala pierce brosnan, but no, super chaka chapity ever chever to the nth fucking level. Kulang na nga lang magpatawag kami ng guard kasi halos ayaw niya tantanan ang friend ko. Syet siya.

Customer 4: Akin na lahat ng sizes. Winner si bakla, lahat ng sizes ng isang damit at sinukat. Buraot lang. Utos ng utos ampotah eh ampangit naman niya. Leche talaga. Nagpakuha siya ng belt sa kasama ko, kahit ano daw. Dahil sa pagkairita ng kasama ko, dinalhan niyan ng super laking belt na ang shape ay parang belt ni Pacquiao. Swear, may ganun kaming belt. Hahaha! Eto ka, nung nag out ako ng 8pm, andun pa rin si gaga at di p-a tapos. Plano ata isukat ang buong tindahan.

Siyempre dahil mahal ang gas, lahat ng tao ay nag e-MRT na. Siyempre siksikan ng fatal. Ung tipong cheek to cheek at close kayong lahat. Lagi akong nasisiksik ng bongga. Ung nasa harap ko, amoy araw. Kadiri talaga. Ung tipong mala constru na maghapong nag kukumpuni ng building at biglang umuwi. I wanna faint. Ewwness.

Minsan naman, may mgjowa san harap ko. Guy and girl. Di sila maganda at gwapo kaya keber lang sana ako. But no, naghahalikan at anglalambingan sila. Fine, ayoko ksi nakakakita masyado ng ganon kasi nakakairita. Well, add the fact na single at lagi akong sawi sa pag-ibig pero that besides the point. Kadiri kasi silang dalawa. Ang siksikan at init na nga sa loob, nakuha pa nilang maglampungan. Nyeta lang. Dapat pipicturan ko kaso baka mahuli ako eh. hehehe. Sayang.

Hahay. Yan ang latest sa buhay ko.

XOXO

Mahaderang Fashionista

Bakit ka nga ba walang jowa?

IKAW, BAKIT SINGLE KA PA? Sige nga sagutin nyo ng walang halong keme.

Destiny Addict

Ito 'yung mga taong hinihintay na gumawa ang tadhana ng paraan para pagtagpuin sila ng kanilang mga "soulmates" and whatever. Ayaw kumilos o kung ano pa dahil naniniwala siya na kung sino man 'yung talagang meant for him/her ay darating na lang bigla sa paraang maaaring hindi niya inaasahan--wow, parang Serendipity.

Laging maririnig na nagsasabing: "Dadating din 'yan. 'Wag kasing hanapin!"

Perfectionist

Simula nung magkamalay ang taong ito, nakalista na ang mga bagay na gusto niya sa kanyang magiging boypren/girlpren. Kapag may nakilala siya at nakitang madumi ang kuko, magkadikit ang kilay, may butas sa ngipin, o parang penguin maglakad, wala na. Turn off na 'yun para sa kanya.

Laging maririnig na nagsasabing: "Ok na sana siya e. Kaya lang gusto ko 'yung ganito..."

Busy Bee

Pasensya na sila pero masyado kang maraming inaasikaso tulad ng libro, bolpen, papel at calculator. Umaalis ka ng 6 am sa bahay at umuuwi ng 7 ng gabi 'pag weekdays. Pagdating mo sa bahay, gagawa lang ng homework at matutulog na. Masaya ka nang makanood ng TV 'pag Sabado (at gumawa ulit ng homework). Sapat na sa'yo ang kumain sa labas kasama ang pamilya 'pag Linggo (at gumawa pa rin ng homework).

Laging maririnig na nagsasabing: "Sorry. Wala akong time sa ganyan e."

Friend Forever version 1

Kunwari ka pa dyan. Alam mo namang gusto mo talaga 'yang best friend o special friend mo pero hindi mo lang sinasabi at pinapadama dahil ayaw mong masira ang pagkakaibigan niyong dalawa. 'Yung tipong 'pag may kasamang iba 'yung gusto mo, kunwari ka pang masaya ka para sa kanya pero sa totoo lang, gusto mo na malusaw na parang ice caps dahil sa Global Warming.

Laging maririnig na nagsasabing: "I'm so happy for you!" o "Sayang naman 'yung pinagsamahan namin e."

Friend Forever version 2

Wala tayong magagawa pero talagang malapit ka lang sa kabilang kasarian--pero bilang kaibigan lang. One-of-the-boys, ladies' man. Hindi ka naman homo o bi pero sadyang kaibigan lang ang tingin mo sa mga taong hindi mo kapareho ng chromosomes. Masaya ka nang nakaka-hang-out lang sila, nakakakwentuhan, niyayakap nang walang halong malisya.

Laging maririnig na nagsasabing: "May inuman ba mamaya?" (kung babae) o "Hatid ko ba kayo mamaya?" (kung lalaki)

Born to be One

Single-blessed ka at wala ka nang magagawa kung ganun. :) Nilikha ka siguro para maging mag-isa (pero syempre may pamilya at kaibigan ka naman, duh) hanggang tumanda ka na at ipadala sa Home for the Aged. Marami akong kakilalang mukhang ganito ang patutunguhan at hindi naman sila mga pangit o abnoy talaga. Minsan lang, masyado silang masungit.

Laging maririnig na nagsasabing: "Mag-isa ako."

Happy-go-lucky

'Eto 'yung taong masaya na sa trip-trip lang at kung anu-anong mga happenings. Kahit sino na lang basta no strings attached. For fun lang at walang seryosohan please. Personally, ayoko nung mga ganito. Umaapaw lang siguro 'yung mga taong ganito sa L. Magbuhos ka nalang ng malamig na tubig sa iyong buong katawan at solb na 'yan.

Laging maririnig na nagsasabing: "I'm not ready to commit e, but I really like you."

Wrong Time

'Eto naman 'yung mga laging idinadahilan na masyado pa silang bata o kaya masyado na silang matanda. May mga tao raw na ganyan, 'yung pakiramdam nila laging may tamang panahon para sa pag-ibig. Pero ang labo lang kasi tuwing may pagkakataon naman, lagi nilang naiisip na maling panahon pa iyon. Oo, wrong timing lagi ang pag-ibig para sa kanila kasi madalas sumasakto kung kelan meron silang board exams, problema sa pamilya, o long test kinabukasan. :))

Laging maririnig na nagsasabing: "We had the right love at the wrong time..."

Parent Trap

Ayaw ni mama o ni papa na magkaboypren/girlpren ang kanilang unica hija/hijo kahit na 22 years old na ito at kumikita na ng sarili niyang pera. Kailangan daw magkaron ka muna ng isang strand ng puting buhok bago may makadalaw sa'yo sa bahay. O kaya, baka ikaw 'yung may problema dahil natatakot ka sa iisipin ng mga magulang mo tungkol sa taong iyong gusto. Baka kasi sabihin nila na masyado siyang bansot/ matangkad/ baboy/ payatot para sa'yo.

Laging maririnig na nagsasabing: "Baka kasi magalit si Papa."

Trauma

Dahil sa dami ng mga heartbreak na iyong nadama at emo songs na napakinggan mo na noon, sinumpa mo nang hindi ka magmamahal. Ayaw mo na. Sawa ka na sa paglalaslas ng pulso, este, sa paglalagay ng mga madramang stat message sa YM at pag-iyak ng balde-baldeng luha. Awwwww. >:D< Pwede rin namang masyado kang insecure sa sarili mo kaya hindi ka makapagmatapang na magventure into some love quest.

Laging maririnig na nagsasabing: "Pagod na pagod na akong masaktan!" *hikbi*

Your Ex-Lover Is (NOT) Dead

Yikeeee. Mahal pa rin niya ang kanyang ex at hindi siya maka-get-over the person. Boo. Pilit pa ring inaalala ang mga tawanan, iyakan, at PDA moments nilang dalawa kahit 'yung ex niya ay nakikipag-(insert verb here) na sa ibang babae/lalaki. Sasabihin mong nakapag-move on ka na pero pag nagkwentuhan tungkol sa pag-ibig, tandadadaaaaan! Siya na naman naiisip mo.

Laging maririnig na nagsasabing: "I'm over him/her..." *tapos iiyak bigla :))*

Ayaw

Dalawa na namang kaso ito. Una, ayaw mo lang talaga magka-"someone". Hindi ko na pipilitin ungkatin 'yung dahilan pero may mga pagkakataon lang talaga na ayaw mo. Ikalawa naman, baka...ayaw kasi sa'yo nung gusto mo. And that's the shizzest thing ever! Pwedeng ayaw niya sa'yo dahil may girlpren/boypren siya, busy siya or whatever, o kaya ayaw ka lang niya talaga at wala ka nang magagawa kung ganun. :(

Laging maririnig na nagsasabing: "Ayoko pa magkaboypren/girlpren e." o "Hindi naman niya ako gusto."

(baka may madadagdag pa kayo..na dahilan kung bakit single ka pa... GO LANG!)

c/o Sven Barretto Photography. haha! c/o eldz.multiply.com

MATAAS ANG PANGARAP MO

Combination ito ng PERFECTIONIST at DESTINY, in your mind feeling mo magkakaroon ng gwapong, matalino or sexy, matalino at maganda na tao sa buhay mo. Ang problema ang lahat ng ganon taken na.. and/or bading. Bow.

HERMAPHRODITE KA

Mahirap humanap ng kauri. *bow*


WALA KANG LANDI or MANANG KA

Kahit anong effort mo, hindi mo kayang lumandi. Parang iniisip mo pa lang, alam mo ng hindi mo na kaya. Pwedeng religious ka, pwedeng talgang bano ka lang. May mga taong Manang. Or maaring stuck ka rin sa 19-kopong kopong kung saan kelangan pa magsalok sa balon ang manliligaw mo para pumasa. Ang problema, wala ng balon sa immediate area mo na pwedeng salukan---pump na ang uso don. Eh hindi ka nga marunong magpump eh.

__________________________________

Got this from Joko. Hehe

Mahaderang Fashionista Ep.8: Lotus Leaves?

Hi mga friends! Naloloka na ako sa kakasagot sa mga tao kung nasaan ang lungga ko. Nasa Zara Shangrila ako. Hindi Trinoma, Rockwell, Glorietta 3 or MOA. Ayan ha, wag na makulit. Kung hinahanap ninyo ako sa hindi ko store, aba eh malamng di ninyo talaga ako mahahanap. Kalorky.

Wala akong masyadong bgong kwneto eh. Well, may mga buraot na customer as usual. Kanina, ung kasama ko nagtutupi ng damit with matching sizer. May specific width kasi ung tupi. O di ba, ang OC lang. Syempre, mega ingat ingat siya. Nung natapos siya sa isang file, hala, si customer biglang dakot sa damit. Akala mo dumampot ng basahan. Classic ang Pez ng kasama mo. Ung tipong nanlisik yung mata at kulang na lang ng punyal at ibabaon na niya ito sa leeg ni customer. Swear, parang pang serial killer affaxis lang. Winner talaga. Tawa ako ng tawa. Buti si nakita ni customer.

True friends stab you at the front. Kanina, may barkada ng mga gurang na nagffit ng damit. Ung isa nilang kasama mala-butanding ang aura. Malaki siya day. Nag fit siya ng shirt dress with shearing na spag strap. Basta, kung di nyo gets, pampayat siya na damit. Ayun. So mega suot na ang ating butanding. Paglabas niya, naloka ako. Parang mawawarak ung damit. Syempre, di ko naman pwede pagsabihan. Bumalik sa loob at nag fit ulit ng iba. Paglabas niya para ipakita sa friend:

Butanding: Eto, OK ba?
Friend: Oo. That's better than the first one.
Butanding: Really? I also like the other one.
Friend: Eh the other one made you look like rice wrapped in lotus leaves.

Waahaha! Sa fitting room ung sinabi ha, pasigaw pa kasi magkalayo sila. Dinig ng madlang people. Kaloka. Kaloka ang lotu leaves. Di ko nga alam nilalagay pala ang kanin dun. Hahaha! True friends nga naman o. Hehe.

Sunday, syempre family day. Kaloka, mukhang plyground ung store sa dami ng kutong-lupa aka Bata, supling, anak, bunga ng pagmamahalan at kung ano mang tawag. Syempre takbuhan galor na nagugulo mga tinda ko. Ung mga damit naglaglagan sa floor. Animoy dinaanan ng bagyong Frank ang tindahan. Hay nako, kung pwede lang lagyan ko ng " No Kids Allowed" gagawin ko. Kaso di kikita ung Kids' Section. Hehe.

Naisip ko rin maglagay ng tarp na "All SALE items are all out". Katamad na kasi sabihin sa customer un eh. Ang kukulit pa. Leche.

O zsa zsa padilla. Inaantok na ako.

XOXO

Mahaderang Fashionista

Late Night Thoughts

I wanted to take a break from my usual blogs about work. Ever since I started working for Zara, I lost my pep life, some of my social life and my non-existent love life. Love life, rar. Well, I've always told people that I never had any serious relationship with anyone. I don't know why but I always end up falling for the wrong lot. Hmmm, maybe I'm not yet ready or I haven't met that somebody.

Every night before I sleep, I always think about the day. I try to remember every thing that I did, every conversation, every person, every text message. I don't really have my eyes on somebody right now. I'm just too busy to look for one. But deep inside, I want to be someone's somebody, not just somebody who is nobody's someone.

But why do I always long for you?

There are days when I forget you. I don't bother thinking about you. But when my phone beeps and I see your name appear on the screen, I get all excited and happy. Crazy me. I know that we're just friends. That's it. Nothing more.

When I'm with you, I just feel happy, merry and GAY. Haha! Seriously, I do. Even though we rarely see each other, we still find time to meet up. I miss the good old tambay days, the star gazing nights, the movie dates, dinners etc. Sounds romantic right? Not really.

I miss the way you make me smile with your crazy and funny stories. I miss touching your face and holding your hand. I simply miss you. Sometimes.

I was pissed when you told me you were not showing up. Really. I understand that you have other far more imporatnt things to attend to than me. Well, who am I anyway? I just some crazy friend who used to almost like you. I know you know that. Haha! We're so honest with each other that it's so easy to tell you anything. And I mean anything and everything.

I know you'll read this and I don't know how you'll react. We always patch things up, don't we? I know it's a shallow reason to get mad at you for not making it. Again, I'm not mad, just pissed. There's a difference.

You'll make it up to me, I know you would. We'll see each other soon. You know where to find me. If you show up, I know, all the people in the store will ask me again if we're hitched. Haha! How I wish. Joke. I always say yes anyway. Haha!

"Hun", I'll see you around.

Good night.

Mahaderang Fashionista Ep.7: The Jologs Within

Di namana ko masyadong artista freak. Tao din lang kasi sila, ung nga lang sikat at hinahangaan sila ng marami. Sa Zara, maraming artista na nagsshopping. Karamihan mababait, meron ding akala mo mabait sa tv pero sa totoong buhay hindi pala.

Toni Gonzaga: We hate her. Ang pangit ng ugali. Hindi siya maganda, MAPANGAnib ampotah. Hindi approachable. Ung PA niyang chaka, ganun din. Pag nagffit ung sa Rockwell dati, pag di type ang damit, itatapon sa floor. Asal kanto. Di siya mabait. Buraot. Nakita ng friend ko un sa PBB eviction night, nakaupo at nagtatnggal ng tinga sabay inamoy. Kadiri.

Cathy Gonzaga: evil Incarnate. Mas malla sa Ate niya. Pag nagffit ng sapatos, pinapatong ang paa sa table na may damit. Walang table manners ang payatot. Cheka.

Sam Milby: Twice ko na iya nakita. Mabait at tahimik lang. Uually mag-isa lang mag shop. Ang gwapo. Ang ganda ng mata. Ang kinis. Mahal ko na siya. Nung unag beses na andun siya, nasa stockroom ako. Day, umalis ako sa pagtutupi ng damit para umaura sa men's section. ang saya.

Zanjoe Marudo: Hotness. Ang ganda ng legs. Rar!

Victor Basa: OK lang. Ganda Katawan.

Mau Lardizabal: Malaki nga talaga ang boobs. Maganda khit wala gaanong make-up. Ung boypren nakakatakot, parang babaragin ka. hehehe

Mariel rodriguez: Maganda, maliit at simple lang.

Yeng Constantino: Ako nag assist sa kanya minsan. Ang liit ng paa. Walang kasya na shoes kundi galing sa kids. hehe. Mabait at ok naman kausap. Bumili siya ng chambrae/denim dress. hehehe

Maja Salvador: Simple lang at namamanin din.

Karla Humphries: Maganda, kasama niya ung ibang ASAP boys.

Randy Santiago: As usual, naka shades. Hehehe

Carmi Martin: May asim pa. Maganda, sexy at mukhang sophisticada. Winner!

Ana Roces: Puro pants binili nun eh.

Nikki Gil: Ok naman. Maganda at winner ang kulay. Caramel.

Desiree del valle: Keri lang. Napadaan lang.

Edu Manzano: Ang gwapo lang. Payag ako maging kabit niya. Swear.

Karen davila: Ok din. Approachable. Marami sa outfit niya sa bagong palabas na "Super Mom" ay Zara. Hehe. Ako nag assist nun eh.

Mike Enriquez: Ok din. Malaki talaga butas ng ilong. Hihihi

Lotlot de leon: Nagulat ako at wala siyang lumot sa ulo at buntot. Cheka.

Bing Loyzaga: Maganda

Janno Gibbs: Di ko type. Ung Paisley na polo niya, Zara un. Hehe

Donita Rose: Mabait at humble. Maganda pa.

At ang pinaka winner: Kris Aquino and James Yap (July 3, 2008)
Swear, mas na star struck ako kay Kris kesa kay James. Nakit ko ang hot body ni James kasi pinaabot ng Kris ung pants at shirt na ipapafit niya. Hehe. Pero nakakatawa si Kris, totoong tao. May I chikka pa si bakla about the shoes ni Jake cuenca at Vic basa na sinuot nila nung nag guest sila sa show niya. At inalala niya talaga pangalan ko. Kakatuwa talaga. Chika chika lang kami habang namimili siya. Hehehe. Ung sinasabi niya tipong " Ay, I like this, you're so bongga talaga!" , "Ay, I don't like that it's ugly." Very Kris Aquino talaga. Hehehe...Nung paalis na, sabi niya, "Bye LR, thank you talaga!" Ay nako, ang saya lang. Mas kinilig ako sa kanya kesa kay Sam Milby. Hehehe.

Un lang. Marami pa ata akong di nasama. 'Til Next time.

XOXO

Mahaderang Fashionista

Mahaderang Fashionista Ep. 6: Fitting Room

Bawal talaga lalake sa fitting room. So ako, hanggang labas lang talaga at tigakuha ng damit. Duh, paki ko ba sa boobs at keps noh. Kung llake un pwede pa. Hahaha! Syempre, ang daming bloopers sa fitting room.

Customer 1, nag ffit siya ng tube dress. Si Gaga lumabas tapos medjo off ang itsura ng damit. So mega payo kami na ayusin ang pagkkasuot. Balik siya sa loob then voila, lumabas. Wag ka, baliktad ang dress. Ang zipper nasa harap. Haha! Tanga ampotah. Kaloka lang. Hagikhikan kaming lahat ng bongga.

Customer 2, ewan ko ba anong meron sa mga tube dress at nahuhumaling ang mga babae dito, mapa payat man o mataba. Eto si customer, medjo may klakihan. Ok fine, mataba siya. Naghhanap siya ng outfit for her birthday party ata. Nag fit iya ng Large. Ngayon, sira daw ang zipper kaya ngpahanap ng iba. Syempre, ll out kaya wala na. Di kais maangat ang zipper, as in hindi ma close. Haller, sa laki ba naman niya noh. Mukha siyang chorisong nakabalot sa plastic na blue na mukhang puputok any monching. Kalorky. Gusto ko siyng sabihan na "Ma'am, damit po yan hindi condom na stretchable." Lol. So, huhubarin na niya. Hala, hindi mahubad hubad kasi na stuck ang zipper. Tinawag pa namin ang alterer to help her out of the garment. Sa awa ng diyos, nakalabas ang balyena. Nung sinuri namin ang damit, day, OK ang zipper. Sadyang mataba lang talaga siya.

Customer 3, kakatapos lang mag fit at nagppakuha ng ibang size. Biglang may umiyak na bata sa kids' section. Si customer tinapik ako sabay sabi" Miss, Miss, pabantay ng damit sandali, umiiyak kasi anak ko.". Wow! Miss na pala ako. Bwahaahaha!

Customer 4, kasama ang mudra. Si gaga ngffit ng tube top. Bwiset na tube top at dress yan, susunugin ko na talaga yang mga yan. Iisang klase ng damit at size, ilang piraso ang finit ni gaga. Kesho mluwang, weird ang fit atbp. Bwiset. Gusto na nga namin dalhin ung buong rack ng naka hang na tube sa kanya at malunod siya ng tuluyan ng di na siya utos ng utos. Buraot lang.

Customer 5, nagffit siya ng pullover. Un ung knitted na pinapatong sa polo para mukhang preppy. Pwede din siya isuot as is. Nagpapakuha siya ng large. Ilang beses din ako pabalik balik kasi ang kulit ni potah. Ibang color, iabang stock etchos chever aneklavu. Syet siya. Nung finit niya, hala, ang laki ng puson. Ang chaka lang. Kebs, basta marami kami benta. Hahaha! Ang pinaka nakakalokang request ni potah, kumuha daw ako ng iba, ung mas malambot. Nyet yan, anong gusto niya, i-Downy ko un? O baka naman paluin ko na parang bakang gagawing beef steak. Gusto ko siya sapakin. Di p naman maganda.

Hay nako, feeling ko mas maraming nakakalokang kwneto today. By the way highway my way, today ang start ng SECOND MARKDOWN. Yes, mas mababa ung ibang prices. Kaya gora na sa pinaka malapit na Zara.

Bwiset ang keyborad ng PC. Sensya kung may typo.

XOXO

Mahaderang Fashionista

Mahaderang Fashionista Ep. 5: All Out

Swear, halos lahat ng items on sale ay all out. Meaning wala na sa stock room. But no, may mga customers na saksakan ng kulit na nagpapakuha pa sa loob. Haller! Dito kayo nagttrabaho? Leche.

Customer 1, nagppahanap ng large. Eh alam ko na nagiisa at bukod tangi na lang ang damit na un. Sabi ni gaga "May nakita pa akong isa dun." Gusto ko lang siya sigawan nawala na nga at bat nagmamarunong pa siya. So nagpanggap ako na naghahanap para naman di ma imbey si Ate. Wala na talaga. Pinagod pa ako ni pota.

Customer 2, nagpapahanap ng cocktail blouse. Hala, naloka si atashi kasi ang alam ko cocktail dress lang. Pero game, may I bigay pa rin ako ng mga blouse. Si Mare choosy, paano, medjo majubis lola ninyo. Mega hanap ako ng mga blouse. Sa wakas may nagustuhan din siya. Buti naman at luray na ako sa kakahanap. Pang photo shoot daw kasi nila. Bongga ung blouse niya, daming bulaklak at buhay na buhay ang kulay. Para siyang isang malaki at mayabong na hardin. Lol! Nung magbabayad na, bigalang may nilabas siayng blazer na ipapa exchange daw niya. Hala, so tinanong ko kung may resibo, wala daw. Patay. So binigay ko sa manager ko. Nung sinuri namin, mukhang nilabhan na ni loka. Di na pwede ibalik. So super explain kami sa kanya na bawal. Sa hinaba haba ng usapan, di kami pumayag kaya umuwi siya na walang bitbit kundi ang blazer niya. Potah, pinagod pa ako wala din naman pangbili. Mahirap. Pinagmayabang pa ung 11,000 na Paul Smith blouse na suot niya eh kinda chaka at mukhang kupas na. Well, pwede rin na design un. Kebs. Dukha pa rin siya. Haha!

Customer 3. Ok naman siya, medjo imbey lang kasi pinahagilap saken ang lahat ng Large ng isang damit. Iba iba daw kasi ang fit sa kanya. So hinanap ko at binigay ko lahat. Leche. Nung babayaran na niya, hala, pina steam pa saken ung damit. Rar! E super ayaw ko mag steam kasi mainit. Pwes, may I utos akek sa iba. Haha! Luot si bakla. Mission accomplished.

Customer 4. Gabi na kaya medjo pagod at buraot na ako. Hala, ang lola ninyo nagppahanap ng Large o XL. Pano ba naman kasi, ang laki niya teh, parang balyena lang. Di ko nga alam kung may size kami para sa kanya. Na haggard ako sa kakahanap ng damit. Pagbalik ko, nagbabayad na si pota. Next time na lang daw. Nyete lang.

O di ba, kaloka ang mga customer. May mga OK din naman. Pero may iba talaga na buraot lang. Hay nako, buti magaling ako mambola. May iba kahit medjo chaka ang damit, go lang ako kasi mahal at para mataas ang benta namin. Haha! Pero depende un ha, minsan honest naman ako sa pagsabi na chaka ang fit ng damit.

O xa, pinapalayas na kami dito sa cafe. Rar. Until next time.

XOXO

Mahaderang Fashionista

Mahaderang Fashionista Ep. 4: Bratinella

une 30, 2008. Sa wakas, medjo kumonti na ung tao. Haggard. Ung store ay mukhang ukay ukay. Ung tables na dati damit ang laman, ngayon ay pares pares ng sapatos. Ung mga damit ay halo halo na rin kaya ang hirap maghanap ng sizes. Nagka hiwa-hiwalay ang mga magkakamag-anak na damit. Bokot talaga. Ang latest assignment ko ay bilang runner aka utusan. Tigakuha ng sizes, tigabalik ng mga damit galing sa fitting room. Ganun. Haggard talaga. Buwisit pa ang mga spag straps na nalalaglag sa hanger. Imbey pa ang mga customer na nag iinsist na may stocks pa. Eh totoo naman talagang all out na ung sale items eh. Nagmamagaling pa ang mga potah.

Syempre, since wala masyadong tao,medjo petiks lang. Ang lunch break ko ay 1:30 pa. Grabe, Tom Jones na talaga na ako. As in like super. So sabi ko, since wala namang tao, baka pwede na akong mag break. Ok naman sa mga kasama ko. Tapos,nung nag log-out n ako sa biometrics system( o di ba, sosyal kami, hi-tech!), biglang sabi nung isang "manager" bumalik daw ako sa selling area. From the very start, di ko talaga siya feel. Di siya mabait saken eh. Basta, siya lang ng taong ayoko at nega talaga sa office. Di siya maganda at magaling. Enough said. Haha!

Siyempre nairita ako ng bonggang bongga. Pordat, sabi ko na hindi talaga ako magbbreak dahil maghhalf day ako. Naloka ang mga utaw. Kebs. So nag work lang ako at wala akong kinakausap masyado. Buti na lang medjo pangit din ang pakiramdam ko kaya may dahilan ako para mag inarte. Hehe. Kaya ginamitn ko ang aking artista powers plus the sakit ng ulo at katawan para mag paalam na maghhalf day. Wa tanong si manager at pinauwi na ako. Mahirap na kasi, baka magsabog pa ako ng virus. Hehe.

Bratinella ako. Eh ayaw nila ako pagbigyan magbreak ng maaga, pordat, uwi na ako. Hehe.

Kebs.

XOXO

Mahaderang Fashionista

Mahaderang Fashionista Ep. 3: Bokot Ang Sale

Kahit mayayaman pala at sugapa din sa sale. Kaloka, first day pa lang ang daming tao. Mula Thursday hanggang Sunday ay puno ang store. Ang sakit ng paa ko sa kakatakbo, kakabalik ng damit at kkakuha ng size. Leche lang. May iba pang ayaw maniwala na wala ng size. Merong makapal ang pez, papa reserve hanggang 3rd markdown. Dukha. Kala ko ba mayayaman kayo ha? Swear, puro ginto ang katawan pero day, hanggang 3rd markdown habol ng lola nyo. Haha!

Sa Sabado pa ang off ko para swak sa opening ng UAAP. Wala pa akong ticket. Sana may mabait na bumili for me. 2 lang kelangan ko. Akin at para sa 'date' ko. Papanoorin namin ang aming munting dalaga. Cheka. haha! Pep friends, tickt naman jan. Hehe. Di ko hihingin, bibilhin ko. May malaking difference un. Hehe.

Nagmamadali ako eh. Next time ikkwento ko ang detalye ng sale. Basta, super ngarag at luray na luray na akek. Di pa ako makakain ng maayos. Ang payat ko. Say Hello! to Club Anorexia na ata drama ko eh.

Isa lang sigaw ko dahil sa pagka haggard at pagka luray ko:

Hep! Hep! Luraaaaay!

XOXO

Mahaderang Fashionista